Blog
มันช่างคุ้มค่าเหลือเกิน
01/26/2011
วันนี้ฉันจะเล่าเรื่องให้ฟังสักเรื่องหนึ่งที่ฟังดูแล้วเหมือนนิยาย แต่มันคือเรื่องจริง นานมาแล้วก่อนที่เราจะทำแอมเวย์ เรามีฝันที่จะพาลูกๆของเราท่องทวีปอเมริกาในรถบ้าน(mobile home) หลังจากทำธุรกิจแอมเวย์แค่3ปี ทริปในฝันก็เป็นจริง เราบินไปนิวยอร์คและเช่ารถบ้าน แต่โชคไม่เข้าข้างเราเลย ทริปนั้นไม่เป็นดังฝันเพราะห้องส้วนและที่อาบน้ำชำรุดซะงั้น แต่เราก็ยังพาลูกตระเวนอเมริกาทั้งยังงั้น ผู้สปอนเซอร์ของเราเคยให้เบอร์โทรเพื่อนที่เมืองแคนซัสซิตี้ไว้ เมลวิน เบนเก้ (Melvin Behnke)ก็มาและรับเราจากโรงแรมรามาดาไปที่บ้านใหม่ของเขา แต่มันเหมือนปราสาทราชวังซะมากกว่า เราไม่เคยเห็นหรืออยู่บ้านที่ใหญ่โตขนาดนี้มาก่อน เขาพาชมบ้านและบอกว่าตู้เย็นอยู่ไหน แล้วก็มอบกุญแจบ้านให้เราอยู่กับลูกๆตามสบายบอกว่าขอไปประชุมก่อน เช้ารุ่งขึ้นเขาถามว่าอยากไปประชุมด้วยกันมั้ย เราตอบ'ตกลง'ทันที (ของตายอยู่แล้ว) ตอนนั้นเราเพิ่งเป็นมงกุฏฑูตรายใหม่ ส่วนเมลและเบีย เบนเก้ (Mel-Bea Behnke) เป็นเพชรที่มีเพชร7สายงาน ในงานฉลองระดับมงกุฏฑูตของเรามีคนมา 3000คน แต่ที่แคนซัสนี่มีคน 10000คนทีเดียว เมลและเบียได้แสดงให้เราเห็นถึงขนาดและความเป็นไปได้ของธุรกิจแอมเวย์ว่าใหญ่โตได้เพียงใด ทั้งสองเป็นแขกปราศัยพิเศษในงานสัมมนาใหญ่ครั้งแรกของเราและตลอดเวลา20ปีต่อมาด้วย อีกทั้งยังเป็นแขกคนแรกพร้อมกับเพื่อนๆที่บ้านของเราที่รูโพลดิ้ง(Ruhpolding)ก่อนที่เราจะย้ายเข้าไปอยู่จริงซะอีก ไม่เคยมีปีไหนเลยที่เราจะไม่ได้พบปะกันสักที่หนึ่งในอเมริกาหรือฮาวาย 4ปีที่แล้วเบียบอกว่ามีชาวโรเมเนียที่น่ารักคู่หนึ่งน่าจะเหมาะสำหรับธุรกิจแอมเวย์ และขอให้เราช่วยพวกเขาเริ่มธุรกิจ เราได้ยินเรื่องนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีกตลอด4ปี และแล้วฤดูใบไม้ร่วงที่แล้วเราก็ได้รับรูปแต่งงานของทั้งคู่ พวดเขามาที่โรเมเนีย และเบียเขียนบอกว่าตอนนี้ทั้งคู่พร้อมที่จะเริ่มธุรกิจแล้ว มิชาและบาสติเชิญทั้งคู่มาที่บ้านของเรา ทั้งคู่ต้องขับรถฝ่าหิมะถึง14ชม.เพื่อรับรู้ถึงโอกาสนี้ ตอนนี้พวกเขาเริ่มชีวิตใหม่แล้ว *****พอก่อน ไว้แปลต่อนะ 29มค.10:30น.******
